GamesFanatic.pl Gry planszowe – recenzje, felietony
Gdy zapada noc zbierają się na swój sabat magowie. Naładowani energią za dnia zaczynają swoje przepychanki by to ich kociołek stał się centrum uwagi – tak gra Noc Magów wygląda w krótkim fabularnym opisie.
Read More »Wszystkie wpisy
Noc Magów – najmroczniejsza z gier
Dwa akapity: o towarzyskiej zabawie Ten tekst przeczytasz w < 1 minutę
Jestem już absolutnie pewien, ze nie lubię gier z drewnianymi sześcianikami. Kryzys przyszedł przy Agricoli, która zamęczyła mnie swymi komponentami na śmierć, dobiła później Cuba, wczoraj, gdy grałem sobie w Caylus Magna Carta upewniłem się, ze gdy w grze występują drewniane sześcianiki, to jest to zabawa nie dla mnie. Wiem z kolei, że Salou, z którym wczoraj grałem w CMC nie przepada za niektórymi zwariowanymi wynalazkami, które kładę mu na stół przed nosem. Jest on fanem Wysokiego Napięcia, fanem Caylusa, fanem Puerto Rico. Gramy razem tydzień w tydzień, siedząc przy stole i świetnie się bawiąc, raz ja przełknę drewniane sześcianiki, ...
Read More »Losowość w grach – czy Kredens może się mylić? Ten tekst przeczytasz w 6 minut
Z uwagą i zainteresowaniem wysłuchałem niedawno dyskusji o losowości w grach planszowych, jaka toczyła się w pierwszym odcinku audycji Stacja Kredens. Ponieważ z częścią wygłoszonych tam tez się nie zgadzam, postanowiłem podjąć z nimi dyskusję. Moja polemika będzie miała formę cytatów ze Stacji Kredens i odpowiedzi na te cytaty. Czytając ją weźcie pod uwagę, że język mówiony przelany słowo w słowo na papier może wyglądać nieporadnie czy niezgrabnie – taka jest specyfika dyskusji werbalnej. Tak więc jeśli niektóre z cytowanych wypowiedzi nie są najszczęśliwiej sformułowane, to trzeba pamiętać, że w audycji, po dodaniu intonacji, ten problem znika.
Read More »Planszostacja 13 Ten tekst przeczytasz w < 1 minutę
Zapraszamy do kolejnego odcinka Planszostacji. W tym odcinku przez większość czasu dyskutujemy z Arturem 'Natanielem’ Jedlińskim. Na koniec rozwiązujemy konkurs, i opowiadamy z Arturem o TOP 5 gier z kostką. Jak zwykle mamy drobne problemy z dzwiękiem, szczególnie początek i część wypowiedzi bazika, ale mam nadzieję że całość jest w pełni zrozumiała… Jak na pewno wiecie, na naszym blogu pojawiła się druga audycja – Stacja Kredens. W tej chwili planujemy wypuszczać odcinki na zmianę w poniedziałki, więc tempo powstawania kolejnych Planszostacji prawdopodobnie na dłuższy czas ustali się na cykl co2tygodniowy. Nam pozwoli to na łapanie oddechu między jednym odcinkiem a ...
Read More »Mana – skórzane gry część 5 Ten tekst przeczytasz w 3 minut
To już ostatnia recenzja w której przedstawiam „skórzaną” grę z serii wydawnictwa Jactalea. Poznawanie gier, nie tylko logicznych, jest dla mnie bardzo interesujące. To rodzaj przygody intelektualnej, w trakcie której staram się nie tylko poznać mechanikę, znaleźć strategie rozgrywki, ale również poznać w jaki sposób dany tytuł powstawał. To ostatnie nie jest zadaniem łatwym, a szczerze mówiąc, jest prawie niemożliwe. Czasami pojawiają się jednak pewne przesłanki… jak w przypadku dzisiejszej gry.
Read More »Stone Age Ten tekst przeczytasz w 6 minut
Idealna połączenie?Jedną z pierwszych gier, która wbiła mnie w fotel swoją grywalnością i jednocześnie stała się dla mnie symbolem początku renesansu planszówkowego był Sankt Peterburg, autorstwa Michaela Tummelhofera. Wydawnictwem gier, które zawsze kojarzyło mi się z wybitnymi tytułami, najwyższą marką na rynku planszówek był Hans im Glück. To właśnie dzięki niemu miały premierę takie perełki jak Amun-Re, Attika, Carcassonne, El Grande, Goa, Hacienda, Thurn and Taxis, Samurai czy wspomniany już Sankt Peterburg. Wreszcie ikoną planszówkowego rysunku jest dla mnie Michael Menzel, na którego szczególną uwagę zwróciłem od czasów Thurn und Taxis. Prawdziwy mistrz oprawy wizualnej do gier.
Read More »Antler Island – Romeo na rykowisku Ten tekst przeczytasz w 4 minut
Niewielka firma Fragor Games, założona w 2004 roku przez dwóch braci Lamont w krótkim czasie stała się znana w środowisku planszówkowym. Ich gry są rozpoznawalne na pierwszy rzut oka – nie dzięki unikalnej grafice pudełka, nowatorskim zasadom, czy monstrualnym rozmiarom. Zawdzięczają to przeuroczym figurkom bohaterów, których wykonanie stoi na najwyższym poziomie i których uroda sprawia, iż nikt nie jest w stanie przejść obojętnie obok toczącej się na stole rozgrywki.
Read More »Dwa akapity: o grach na spostrzegawczość Ten tekst przeczytasz w < 1 minutę
Nikt w Gliwicach nie chce ze mną grać w Santy Anno. Nikt oprócz Goora, jeśli mam być dokładny. Obaj z Mirkiem wyprzedzamy pozostałych graczy o dwa lata świetlne, i kiedy my kończymy swoją turę, oni dopiero rozpoczynają rozpatrywanie drugiej karty. Nikt przy zdrowych zmysłach nie usiądzie z Jolką do Detektywa Kroko. Graliśmy z nią raz. Znalazła pod rząd pięciu podejrzanych, każdego w czasie poniżej trzech sekund. Nie gramy już z nią. Nie gramy też z Tiju i Multim, i z nimi nie gramy z kolei w Tohuwaboku, bo to co wyprawiają przy stole przeczy wszelkim regułom rozsądku. Są oni jak jaszczurka, z oczami wytrzeszczonymi przed czachę, oczami dostrzegającymi wszystko ...
Read More »Stacja Kredens – odcinek 1 Ten tekst przeczytasz w < 1 minutę
Stało się! Długo zapowiadany podcast z Gliwic wreszcie ujrzy światło dzienne. O tym, ze robimy podcast powiedziałem w tym samym momencie, gdy Warszawa ruszała z Planszostacją i proszę, Planszostacja ma już 12 odcinków, a o nas ani widu ani słychu… W końcu jesteśmy. Wstępny plan jest taki, by Stacja Kredens ukazywała się w sieci na przemian z Planszostacją. Czy się uda, czas pokaże… Zachęcam do wysłuchania. I zachęcam do komentowania. Stacja Kredens 1 [43MB]
Read More »Exxit – skórzane gry część 4 Ten tekst przeczytasz w 4 minut
Opisując „skórzane gry” trudno nie odnieść się do innej serii gier logicznych, a mianowicie do projektu GIPF. Pomysł na wydanie gier powiązanych tematyką, grafiką itp. nie pojawił się wraz z projektem Krisa Burma, pierwsze takie próby były już w latach osiemdziesiątych. Gry Jactalei i GIPFa mają kilka wspólnych cech, pod kilkoma względami się jednak różnią. GIPF to filozofia, to tytuły wymyślone przez jednego człowieka, z założenia mające stanowić całość. Autorami „skórzaków” są różni twórcy, gry nie mają żadnego powiązania, wspólna seria została stworzona przez wydawcę. Obie serie mają bardzo charakterystyczny wygląd, obie dotyczą gier abstrakcyjnych, obie w końcu są bardzo ...
Read More »