Kolejowy Trakt – podróż po kafelkowych torach i ulicach [Współpraca reklamowa z Zgrani.pl] Wydawca nie ma wpływu na treść recenzji
Ten tekst przeczytasz w 5 minut

Lata temu na polskim rynku ukazał się Kolejowy Szlak, w którym turlaliśmy kości i rysowaliśmy kolejowe i drogowe połączenia. Teraz do tej rodzinki dołącza Kolejowy Trakt, tyle że flamaster wymieniamy na kafelki.

Najpierw powoli…

Zanim ruszymy w trasę, czeka nas pierwszy ważny wybór: które kafelki zabrać z dostępnej puli. Do naszej dyspozycji jest kilka kolumn zawierających od dwóch do czterech kafelków. Trzeba więc zdecydować, czy bardziej opłaca się postawić na ilość, czy wybrać zestaw, który lepiej pasuje do naszych  planów. Co więcej, wybór wpływa również na kolejność w następnej rundzie. Kto zabierze najliczniejszą kolumnę, ten później ustąpi miejsca pozostałym.

Zdobyte kafelki dokładamy do własnego obszaru gry. Każdy nowy element musi przylegać przynajmniej jednym bokiem do kafelka, który już leży na stole. Możemy je obracać i odwracać, ale trzeba pilnować, żeby połączenia do siebie pasowały: tory łączymy z torami, drogi z drogami, a puste krawędzie z pustymi krawędziami. Nie da się więc nagle pociągnąć autostrady od środka torowiska, choć czasem pewnie bardzo byśmy tego chcieli. Wszystkie kafelki z wybranego zestawu należy wykorzystać, chyba że któregoś nie da się dołożyć zgodnie z zasadami.

Już na tym etapie musimy pamiętać o punktacji. Na koniec gry bardzo ważny jest cały układ. Dodatkowe punkty otrzymujemy za największy prostokąt złożony z kafelków, bez żadnych luk, oraz za miasta, czyli grupy co najmniej trzech sąsiadujących ze sobą kafelków miejskich. Trzeba także uważać na ślepe zakończenia dróg i torów. Pięć takich połączeń możemy pozostawić bez konsekwencji, ale każde kolejne oznacza utratę punktów.

I biegu przyspiesza, i gna coraz prędzej

Samo układanie tras to jednak dopiero część zabawy. W kolejnych rundach na planszy stacji pojawiają się żetony określające, jakie pionki możemy umieszczać w swojej sieci: samochody, pociągi lub podróżnych. Każdy z nich wymaga zaznaczonego na kafelku miejsca. Samochody korzystają z dróg, pociągi z torów, a podróżni mogą przemieszczać się po obu rodzajach połączeń. Pomagają im w tym stacje, które umożliwiają przesiadki między siecią kolejową i drogową.

Gdy już umieścimy pionki, od razu zdobywamy punkty prestiżu – im więcej pionków tego samego rodzaju jest połączonych z nowym elementem odpowiednią trasą, tym większa nagroda. Na początku są to raczej skromne wartości, ale wraz z rozwojem sieci i kolejnymi rundami punktacja stopniowo rośnie, pozwalając zdobyć nawet pięć punktów za jeden ruch. Warto więc od początku myśleć o przyszłości i inwestować w dobrze zaplanowane połączenia.

Mechanizm ten ma jednak również swoje minusy. Bardzo szybko wiemy, do czego powinniśmy dążyć, a kierunek działania staje się dość oczywisty. Z jednej strony ułatwia to planowanie i pozwala skupić się na rozbudowie, z drugiej, sprawia, że kolejne partie będą do siebie podobne.

Wszystkie tory prowadzą do… celu

Kolejowy Trakt ma niezwykle proste zasady, których opanowanie nie powinno sprawić nikomu większego problemu. Dzięki temu dobrze sprawdza się jako gra rodzinna. Wersja bez celów to także niezła propozycja dla osób dopiero rozpoczynających swoją przygodę z planszówkami. Jeśli jednak mamy już pierwsze kroki za sobą, radziłabym od razu je wprowadzić. To dzięki nim rozgrywka nabiera lekkich rumieńców.

Dopiero w tym momencie zaczyna się prawdziwa frajda. Cele dodają odrobinę komplikacji i sprawiają, że samo dokładanie kafelków wymaga więcej planowania oraz myślenia przestrzennego. Nasze ruchy mogą być zupełnie inne, gdy mamy świadomość, że w losowym momencie trzeba będzie dodać kafelek, który wymaga specjalnego traktowania. Od samego początku planujemy wtedy swój rozkład w taki sposób, żeby zawsze znalazło się dla niego odpowiednie miejsce. Choć nie da się przewidzieć, co przyniosą kolejne rundy, to warto przynajmniej nie zamykać sobie drogi do realizacji celów. Dzięki temu zwracamy dużo większą uwagę na to jakie kafelki dobieramy. Dostajemy powód, dla którego czasami bardziej się opłaca zrezygnować z wielu na rzecz kilku konkretnych.

Koniec trasy, wysiadamy!

Nasza podróż dobiega końca. Jakie wrażenia pozostawia?

Przede wszystkim Kolejowy Trakt to jeden z tych tytułów, przy których można się nieco odprężyć. Rozgrywka nie wymaga ciągłego główkowania, choć oczywiście warto mieć jakiś plan. Sporo zależy też od tego, jakie kafelki akurat pojawią się w dostępnej puli. Na szczęście twórcy przewidzieli małe ułatwienie. Jeśli nikt nie wybierze jednej z kolumn, w następnej rundzie dodajemy do niej na zachętę specjalną gwiazdkę, która później może zostać wykorzystana do pozyskania dowolnego pionka zamiast tego, który aktualne wskazują żetony dobierania.

Nie doświadczymy tu też zbyt wiele bezpośredniej interakcji między graczami. Owszem, możemy sprzątnąć komuś sprzed nosa upatrzoną kolumnę kafelków, ale rzadko jest to złośliwe zagranie. Częściej wynika po prostu z tego, że sami potrzebujemy danego zestawu.

Cele zdecydowanie poprawiają rozgrywkę i sprawiają, że planowanie kolejnych ruchów staje się ciekawsze. Mimo to nawet z nimi Kolejowy Trakt wydaje mi się grą nieco zbyt prostą. To udany początek, na którym można zbudować coś interesującego. Na razie jednak brakuje mi tu jakiegoś haczyka, który zatrzymałby mnie przy stole na dłużej i zachęcał do kolejnych partii. Samo wybieranie kafelków, dopasowywanie ich do siebie, stopniowe rozbudowywanie sieci i dbanie by nie było zbyt wielu niezakończonych tras jest całkiem urokliwe, ale po kilku rozgrywkach zaczyna mi brakować czegoś więcej. Wiem, że na rynku dostępnych jest już kilka dodatków, które wprowadzają zmiany i nowe możliwości. Mam nadzieję, że doczekamy się ich polskiego wydania, bo jestem bardzo ciekawa, czy potrafią tchnąć w tę grę nieco więcej życia.

Podobnie jest z oprawą graficzną. Jest czysta, czytelna i dobrze spełnia swoje zadanie, ale nie wywołuje u mnie efektu wow. To kolejny element, który wpisuje ją w kategorię gier fajnych i poprawnych, ale pozbawionych większych fajerwerków. Na ten moment traktuję Kolejowy Trakt jako sympatyczną, lekką grę kafelkową, która może przypaść do gustu rodzinom i początkującym graczom. Przyjemnie się w nią gra, ale nie znalazłam w niej niczego na tyle wciągającego, by szczególnie zapadła mi w pamięć.

Gra dla 1-4 graczy, wiek 8+
Czas gry: 45 minut 
Wydawca:  Lucky Duck Games

 

Ogólna ocena (6,5/10):

Złożoność gry (2/10):

Oprawa wizualna (6/10):

Co znaczy ta ocena według Games Fanatic?
Do tej gry mamy konkretne zarzuty. Może być fajna i dawać satysfakcję, ale… ale jest jakieś zasadnicze „ale”. Ostatecznie warto się jej jednak bliżej przyjrzeć, bo ma dużą szansę spodobać się pewnej grupie odbiorców.

Przydatne linki: