GamesFanatic.pl Gry planszowe – recenzje, felietony
Kolor Słowa od Rebel.
Znudziły Wam się Scrabble, ale nadal macie ochotę na grę słowną? Zdaje się, że na lingwistyczno-ludycznym podwórku pojawił się nowy gracz – w niewielkim, ale za to kolorowym pudełku. Wyzwanie będzie z pozoru nieco krzyżówkowe – ale to tylko pozory. Co nie znaczy, że nie przyda się odrobina zmysłu przestrzennego. I brak klaustrofobicznych uprzedzeń. Uwaga: będzie ciasno!
Słowa, ale kolorowe
Zasada pierwsza: układamy dowolne słowa. Serio. Możemy korzystać z wszystkich liter alfabetu, bez żadnych ograniczeń.
Z tym, że punkty dostaniemy jedynie za trzy wskazane w danej rundzie litery. Masz literę? Masz punkt. Masz literę na przypisanym jej kolorze? Masz dwa punkty.
Koniec punktacji. Z grubsza.
Słowa, ale wygięte
Zasada druga: układamy słowa dowolnie… niemal. Po zapisaniu i zapunktowaniu pierwszego słowa, otaczamy je mazakowym szlaczkiem i zaczynamy historię od nowa. Możemy zacząć w dowolnym miejscu, o ile styka się z wcześniej zapisaną kratką. Nie musi tworzyć krzyżówki – to niezależne byty. I nie musi iść jedną linią. Może iść w prawo. Może iść w dół.
I może zmieniać kierunek w trakcie.
Czasem będzie to nawet dodatkowo punktowane.
Słowa, ale skategoryzowane
Zasada trzecia: punkty kryją się nie tylko w literach, ale i w zadaniach. Kategoriach. Mini-misjach, po których spełnieniu dostaniemy mały bonus.
Słówko zaczyna się na wskazaną literę? Kończy się na pomarańczowym polu? Skręca na niebieskim? Ma dokładnie 7 liter? Przechodzi przez cztery czerwone pola? A może pasuje do kategorii „Muzyka” albo „Znane postacie”?
Proszę. Zrób to. Dolicz sobie punkty.
Zasłużyłaś. I zasłużyłeś. Wszyscy zasłużyliśmy.
Słowa, ale zabudowane
Zasada czwarta, ostatnia: ten, kto po 6 rundach i 6 słowach ma najmniej pustych pól, dostaje gratis piątkę od firmy.
I dopóki nie odwrócimy planszetek na drugą stronę – to jedyne zasady, jakimi musimy się kierować.
I niech mnie gęś kopnie, ale te cztery zasady robią w grze naprawdę dziarską robotę.
Kolor Słowa wygląda tak minimalistycznie, jak tylko może wyglądać gra. Kolorowa kratownica. Trzy oversize’owe litery. Jakiś piktogram. I ten sam, zmazywalny pisak, który znamy z każdej innej gry ze zmazywalnymi elementami. Wszystko jest tu schludne i poprawne, ale zupełnie nie zdradza tego, że pod maską kryje się rwący do drogi silnik. I choć przejażdżka trwa jedynie 20 minut, to znajdzie się czas na niemałą, leksykalną satysfakcję.
A wszystko za pomocą jednego, genialnego w swej prostocie twistu, otoczonego dobrymi pomysłami.
Krzyżówki dla zuchwałych
Scrabble nauczyły nas, że słowa układa się w jednej linii i że zawsze muszą się czytać w pionie i w poziomie – zasada krzyżówki spaczyła nas na całe pokolenia.
A tutaj proszę, można inaczej. Słowa niby obok siebie, ale zupełnie niezależne. Zamknięte ze sobą w małej przestrzeni, ale jednak inspirujące do sprytnych poszukiwań. Bo punkty można tu rwać na różne sposoby – literniczo, przestrzennie, czy za pomocą misji. I jest z tym sporo zabawy. Takiej, która nie karze graczy losowością, nie wymaga trzymania się linijek, a nawet pozwala używać nazw własnych (w niektórych kategoriach). Miłośnicy home rules będą pewnie zachwyceni faktem, że wystarczy prosty ruch – dobranie drugiej karty premii – by grę masochistycznie skomplikować.
Dla różnorodności można też po prostu odwrócić czasem planszetkę. Tu, zamiast za niezajęte pola, możemy punktować za wypełnione szczelnie rzędy i kolumny. Bo czemu nie?
Tyle, że gra tego naprawdę nie potrzebuje. Sam koncept – budowania słów na trzech literach, trzech kolorach i jednej premii – jest zupełnie wystarczający. To moja nowa ulubiona gra słowna, i chociaż nie zdetronizuje Scrabbli – bo, umówmy się, jest w tej grze coś ponadczasowego, mimo jej oczywistych wad – to na nieco szybsze, językowe zmagania Kolor Słowa stanowi idealne zastępstwo.
Jaki kolor mają Twoje słowa?
Gry słowne to specyficzny temat. Wszystkie, od zarania dziejów, stoją w cieniu Scrabbli – nieszczęsnych, bo wszechobecnych, zgranych tysiąckroć, ale do bólu losowych i często frustrujących. Ciężko stwierdzić, że którakolwiek gra słowna przeskoczyła ten epokowy pierwowzór i naprawdę zawładnęła głowami i leksykonami graczy.
Ale Kolor Słowa dzielnie staje do walki.
Jest to gra krótka, konkretna, zmienna i co najważniejsze – sprawiedliwa. Nie zajmuje dużo czasu, przypasuje graczom i niegraczom, od tłumaczenia do zakończenia mieści się w 30 minutach. Jest też w niej spory pokład humoru – nie tylko w zabawnych sytuacjach, gdzie próbujemy sobie udowodnić, że „chomąto” może służyć do gotowania, a „pikarejczyk” to w zasadzie naukowiec. Humor rodzi się też w momentach, gdy gracz po słownej szarży na pół planszy („rabarbarowa” czy „zazielenienie” ledwo się mieszczą, ale mogą być warte miliony) w kolejnym ruchu nie ma już sensownego miejsca, by wetknąć się z nowym słowem.
Główny twist – pisanie ze zmianą kierunku – jest tu niebywale smakowity, bo zupełnie zaburza nasze myślenie o słowie i przestrzeni w krzyżówce. Podobnie jak brak przymusu, by słowa czytały się w pionie i w poziomie. Pomiędzy kategoriami, bonusami za zakręty i zaliczanie konkretnych kolorów, jest to po połowie gra słowna i zagadka przestrzenna.
I w obu tych wymiarach jest po prostu rozkoszna.
Zalety:
+ świetny twist ze zmianą kierunku pisania
+ kategorie dodają rozgrywce nowy wymiar
+ rewers planszy zmienia optykę gry, dodatkowo wzmacniając przestrzenny aspekt gry
+ szybki setup, proste zasady i krótkie, 20-minutowe partie
Wady:
– tani, chiński mazak i jeszcze tańsza, chińska szmatka działają dobrze przez kilka partii, a potem utrzymanie czystości a planszetkach i stole staje się coraz trudniejsze
– zastanawia mnie brak paru liter w talii – co zawiniły twórcom? ;)
Dziękujemy firmie Rebel za przekazanie gry do recenzji.
Ogólna ocena
(7.5/10):
Złożoność gry
(2/10):
Oprawa wizualna
(7/10):
Co znaczy ta ocena według Games Fanatic?
Dobry, solidny produkt. Gra może nie wybitnie oryginalna, ale wciąż zapewnia satysfakcjonującą rozgrywkę. Na pewno warto ją przynajmniej wypróbować. Do ulubionych gier jednak nie będzie należała.
Przydatne linki:
